Pakowanie silosów do transportu morskiego do USA

Dlaczego długi rejs jest groźny dla metalu?

W transporcie morskim groźna jest nie tylko woda z zewnątrz. Ładunek zapakowany w zwykłą folię może przypłynąć zardzewiały, choć z zewnątrz nie dostał ani kropli. Woda była w środku: w drewnie, w powietrzu zamkniętym razem z ładunkiem i w kondensacie.

Według Kodeksu CTU, czyli zasad pakowania kontenerów IMO, ILO i UNECE, ryzyko korozji stali rośnie już od 40% wilgotności względnej. Drewno uznawane za suche (12–15% wilgotności) ustawia wilgotność powietrza w zamkniętym kontenerze na około 60–75%. Kontener stojący na pokładzie może w ciągu doby zmienić temperaturę o ponad 25°C. Wtedy para skrapla się na ścianach i suficie, a potem kapie na ładunek.

Widać to w danych ubezpieczyciela TT Club. W 2020 r. transport morski odpowiadał za 65% zgłoszonych szkód od wody. TT Club tłumaczy to długością przewozu i strefami klimatycznymi, przez które płynie ładunek.

Ile trwał transport do USA

Około 1,5–2 miesiące. Im dłużej ładunek jest w drodze, tym dłużej działa na niego wilgoć zamknięta w opakowaniu. Żadna przegroda z folii barierowej nie jest w 100% szczelna, więc pochłaniacza wilgoci musi wystarczyć na całą drogę.

Jak zabezpieczyć silos na transport morski?

W opakowaniu silosów znalazły się pochłaniacze wilgoci, inhibitory korozji, arkusze VCI i folia aluminiowa barierowa. Całość owinęliśmy folią stretch, silosy zamocowaliśmy pasami do palet, a na końcu trafiły do skrzyń.

Każdy z tych elementów robi co innego. VCI to lotny inhibitor korozji: ulatnia się z nośnika i osiada na metalu cienką, niewidoczną warstwą, która hamuje rdzewienie. Działa tylko w zamkniętym opakowaniu, a po rozpakowaniu nie trzeba jej usuwać.

Folia aluminiowa barierowa prawie nie przepuszcza pary wodnej. Według GDV laminat z warstwą aluminium przepuszcza około 0,1 g pary na m² na dobę, czyli czterokrotnie mniej niż zwykła folia PE w klimacie umiarkowanym. Sama bariera metalu nie chroni, bo nie usuwa wilgoci, która została w środku. Od tego są pochłaniacze: wiążą wilgoć zamkniętą w opakowaniu.

Pasy z mocowaniem do palety trzymają silos w miejscu. Wytyczne IRU zaliczają to do obowiązków nadawcy. Towar ma być zamocowany w jednostce ładunku tak, by nie przemieszczał się w opakowaniu w czasie transportu.

Na pierwszym zdjęciu widać silos w srebrnej folii barierowej na palecie, a obok skrzynię z płyty OSB. Na drugim ten sam typ silosu przed pakowaniem, z rozłożoną pod nim folią.

Folia barierowa czy VCI?

Przy tych silosach użyliśmy obu, bo chronią na dwa różne sposoby. VCI chroni metal czynnie, a folia barierowa z pochłaniaczem biernie: utrzymuje suche wnętrze. Kiedy wybrać jedną, a kiedy drugą, wyjaśniamy w artykule czym różni się folia VCI od barierowej.

Jak przygotować podobny ładunek do wyceny?

Ładunki na eksport pakujemy pod dachem, prawie zawsze w hali u klienta (ok. 98% zleceń). Przyjeżdżamy z folią i sprzętem, więc ładunku nie trzeba do nas wozić.

Do wyceny potrzebujemy pięciu rzeczy:

• wymiarów ładunku (długość, szerokość, wysokość),
• adresu i rodzaju miejsca postoju,
• terminu załadunku albo wyjazdu,
• kilku zdjęć z różnych stron,
• kraju docelowego i przybliżonego czasu w drodze.

Przy wysyłce morskiej od kraju docelowego i czasu w drodze zależy, czy i jaką ochronę przed wilgocią od środka dobrać. Materiały do takiej ochrony są też w sklepie: pochłaniacz wilgoci, papier antykorozyjny VCI i folia aluminiowa barierowa z VCI.

Nasza część to opakowanie. Nie świadczymy transportu, nie mocujemy ładunku na statku, nie znakujemy drewna znakiem IPPC i nie zgłaszamy masy kontenera (VGM). Po każdym zleceniu spisujemy z klientem protokół odbioru z podpisami obu stron: co zapakowaliśmy i kiedy. Cały zakres opisujemy na stronie pakowanie do transportu morskiego i na eksport. Wymiary, miejsce postoju i termin wysyłki to minimum, żeby wycenić pakowanie ładunku.